Thursday, 26 June 2014

ದುಡ್ಡು ಗಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಯ ಕಾಳಜಿಯೆಲ್ಲಿ?-ಡಾ.ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ (ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ , ಪುಟ 6 , ದಿನಾಂಕ 03 ಮೇ 2014)


 http://www.kannadaprabha.com/columns/ದುಡ್ಡು-ಗಳಿಸುವ-ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ-ರೋಗಿಯ-ಕಾಳಜಿಯೆಲ್ಲಿ/206461.html


ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಕಲಿತು ಹೊರ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದು ಅಸಲು ಬಡ್ಡಿ ಸೇರಿ ಎಷ್ಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಇದನ್ನು ಇವರುಗಳು ಹಿಂದೆ ಪಡೆಯಬೇಡವೆ?! ಜೊತೆಗೆ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಂಗಲೆ ಕಾರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕಬೇಡವೇ? ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ.ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವಿನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ದಾಖಲಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದಾಖಲಾದೆ. ಅನೇಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ "ನಿಮಗೆ ಪೆಲ್ವಿಕ್ಸ್ ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್  ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 
ವಿಪರೀತ ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ನನಗೆ ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್ ಆಪರೇಷನ್ ಆಗಿತ್ತು.ಅಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ನೋವು ಇದ್ದ್ದುದು ಎಡ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ. ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್‌ಬಲ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವು ಎಂದೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಪೆಲ್ವಿಕ್ಸ್ ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್ ಎಂದರೆ ಬೇರೇನೋ ಇರಬಹುದು ಎನಿಸಿತು. ಎಂತಕ್ಕೂ ಇರಲಿ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಪರಿಚಿತರಾದ ಇನ್ನೋರ್ವ ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದೆವು. ಆಗ ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಆಪರೇಷನ್ ಆದಮೇಲೆ ಪುನಃ ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಆಗ ನಾನು ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್ ಆಪರೇಷನ್ ಆಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆಗ ಅವರು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಹೇಳಿದರು. ನನಗೆ ಲಾಪ್ರೋಸ್ಕೋಪಿಕ್ ಸರ್ಜರಿ ಆಗಿರುವ ಕಾರಣ ಗಾಯದ ಗುರುತು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆಗ ಅವರು ಕೂಡಲೇ ಆ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪಡೆದು ಎಡ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಟೋನ್ ಇದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿ ಬೇರೆ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟರು.ವೈದ್ಯೋ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿಃ. ವೈದ್ಯರನ್ನು ದೇವರೆಂದೇ ಕಾಣುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮ್ಮದು. ರೋಗ ರುಜಿನಗಳು ಕಾಡಿ ಜೀವನ್ಮರಣದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಾಗ ವೈದ್ಯನೇ ದೇವರಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದ ವೃತ್ತಿ ವೈದ್ಯರದು. 
ಇದೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪವಿತ್ರ ವೃತ್ತಿ. ಆದರೆ ಇಂದು ಈ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಉಳಿದಿದೆಯೇ ಎಂಬುದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇಂದು ಈ ಪವಿತ್ರ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಖೇದದ ವಿಚಾರ. ನೆಗಡಿ ಜ್ವರ ಬಂದು ವೈದ್ಯರ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಕ್ಸ್‌ರೇ, ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಚೀಟಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ! ಈ ಮೊದಲೇ ಬೇರೆ ಕಡೆ ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿದ್ದರೂ ತಾವು ಹೇಳಿದಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು ಎಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. 
ಈಗಂತೂ ದುಬಾರಿಯಾಗಿರುವ ಸಿಟಿ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್, ಎಂಆರ್‌ಐ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಗಿದೆ.ಗ್ರಹಚಾರವೆಂಬಂತೆ ಏನೋ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಕೈಗೋ ಕಾಲಿಗೋ ಏಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡರಂತೂ ಮುಗಿಯಿತು! ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಎಕ್ಸ್‌ರೇ ತೆಗೆಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಮೂಳೆಯನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಆಪರೇಷನ್ ಏನಾದರೂ ಆಗಬೇಕಿದ್ದರಂತೂ ಆಪರೇಷನ್‌ಗೆ ಮೊದಲು, ನಂತರ ಎಂದು 15-20 ಬಾರಿ ಎಕ್ಸ್‌ರೇತೆಗೆಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಒಂದೇ ಭಾಗವು ಮೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಲ ಎಕ್ಸ್‌ರೇಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡರೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಯಾಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ನಾನಾ ತರಹದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ? 
ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲವನ್ನು ಕೆದಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳನ್ನು ತೆರೆದ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ಅದನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಣದ ದುರಾಸೆ ಇಲ್ಲಿ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಹಣದ ಬಲದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆಯುಳ್ಳ ಮುಖ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾದ ಜನರಲ್ ಮೆಡಿಸಿನ್, ಸರ್ಜರಿ,ಅರ್ಥೋಪಿಡಿಕ್ಸ್, ಪೀಡಿಯಾಟ್ರಿಕ್ಸ್, ಅನಸ್ತೇಶಿಯ, ರೇಡಿಯೋ ಡಯಾಗ್ನಾಸಿಸ್, ಇಎನ್‌ಟಿ, ಆಪ್ತಮಾಲಜಿ, ಓಬಿಜೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿವೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ತೆರೆಯುವುದು ಒಂದು ಲಾಭಕರ ಉದ್ಯಮವಾಗಿದ್ದು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹಣ ಸುರಿದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಾಯಿಕೊಡೆಗಳಂತೆ ಮೆಡಿಕಲ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತಿವೆ. ಯಾವುದೇ ಸರಿಯಾದ ಸೌಲಭ್ಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಲೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ದುಡ್ಡನ್ನು ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.ಕಾಮೆಡ್-ಕೆಯ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳು, 33 ಪ್ರತಿಶತ ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯಾತ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳು, 20 ಪ್ರತಿಶತ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿ.ವಿ.ಗಳು 25 ಪ್ರತಿಶತ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವಿದೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಸೀಟ್‌ಗಳನ್ನು ಮೆರಿಟ್ ಮೇಲೆ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವೂ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಈ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳು ಪಾಲಿಸುತ್ತವಾ? ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲದ ಪ್ಯಾರಾ ಮೆಡಿಕಲ್ ಸೀಟ್‌ಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಣ್ಣು ಒರೆಸುವ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದೆ. 
ಒಂದೊಮ್ಮೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನಿಯಮಾವಳಿಯಂತೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರೂ ಕೂಡಾ ಶುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಸೀಟ್‌ಗಳು. ಖಾಸಗಿಯವರು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಾಂಶ ಮೀಸಲಾತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ 33-25 -20 ಪ್ರತಿಶತಗಳ ಅರ್ಧಾಂಶ ಎಂದರೆ 16-12-10 ಪ್ರತಿಶತ ಮಾತ್ರ ಜನರಲ್ ಮೆರಿಟ್‌ಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ 30 ಪ್ರತಿಶತ ಗ್ರಾಮೀಣ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಶೇ. 10, 8, 7 ಸೀಟುಗಳು ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ 50 ಪ್ರತಿಶತ ಸೀಟ್‌ಗಳು ಜನರಲ್ ಮೆರಿಟ್‌ಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ. 
ಈ ಬಾರಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕುಳಿತ ಓರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು 5000 -6000 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಉನ್ನತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಇರುವ ಒಟ್ಟು ಸೀಟ್‌ಗಳು ಸುಮಾರು 500-600. ಇದರಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಮೆರಿಟ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸೀಟ್‌ಗಳು ಸುಮಾರು  130-150 (ದಶಕದ  ಹಿಂದೆ ಒಟ್ಟು 432 ಸೀಟುಗಳು ಲಭ್ಯವಿದ್ದವು ಅದರಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಮೆರಿಟ್‌ಗೆ ಲಭ್ಯವಿದ್ದದ್ದು 79 ಸೀಟುಗಳು). 
ಇದರಲ್ಲಿ 30 ಪ್ರತಿಶತ ಸೀಟುಗಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದು 90-100 ಸೀಟುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿವೆ. ಅಂದರೆ ಕೇವಲ 10-15 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಸೀಟ್‌ಗಳು ದುಡ್ಡು ಇರುವವರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಉಳಿದ ಸೀಟ್‌ಗಳನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಮೆರಿಟ್ ಮೇಲೆ ತುಂಬಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವಿದೆಯಾದರೂ ಅದು ಯಾವುದೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇವನ್ನು ಕೂಡಾ ಅನೇಕ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿ.ವಿ.ಗಳು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯಾತ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೀಟ್ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಚಿಂತನೀಯ ವಿಚಾರ.
ಹೀಗೆ  70-75 ಪ್ರತಿಶತ ಮಂದಿ ಹಣದ ಬಲದಿಂದ ಕಲಿತವರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಬಹುಶಃ ಆಪರೇಷನ್ ಆದಾಗ ಕತ್ತರಿ ರೋಗಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ! "ಆಪರೇಷನ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಬಟ್ ಪೇಷಂಟ್ ಡೆಡ್‌" ಆಗುತ್ತಿರುವುದು!ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ವಿಷಯಗಳ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮೆರಿಟ್ ಸೀಟ್‌ಗಳಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಐದು ಲಕ್ಷ (5,01,600 ರು) ಶುಲ್ಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದೆ. ಮೂರು ವರ್ಷದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಶುಲ್ಕವೇ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 
ಇದಲ್ಲದೆ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಶುಲ್ಕ, ಖರ್ಚುಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಎಷ್ಟೇ ಕಡಿಮೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೂ ಮೂರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲಕ್ಷ ಖರ್ಚು ಆಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸರ್ಕಾರೀ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಟ್ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಕಾಮೆಡ್-ಕೆಯವರು ಸೀಟ್  ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳ ಹಾಗೂ ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ, ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುವ ಸೀಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಶುಲ್ಕ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನುರಿತ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇರುವ ಕೆಲವು ಸರ್ಕಾರಿ  ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಡಿಕೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಕೌನ್ಸಿಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜ್ ಸೀಟ್‌ಗಾಗಿ ಕಾಯದೆ ದುಬಾರಿ ಶುಲ್ಕ ನೀಡಿ ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ ಸೀಟ್‌ಗಳನ್ನು  ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. 
ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ ಮೆರಿಟ್‌ಗೆ ಕೊಡುವ 42 ಪ್ರತಿಶತ ಸೀಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಶುಲ್ಕವಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಉಳಿದ ಸೀಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕಾಗಬಹುದು? ಈ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಕೂಡಾ ಕಷ್ಟ. ಉನ್ನತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಸೀಟ್‌ಗಳಿಗೆ ತೀರಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೆಸರುಳ್ಳ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಡಬೇಕು. ಇನ್ನು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆ ಇರುವ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಟ್ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಎರಡು ಮೂರು ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮೇಜಿನ ಅಡಿಯಿಂದ!ಹೀಗೆ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಕಲಿತು ಹೊರ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದು ಅಸಲು ಬಡ್ಡಿ ಸೇರಿ ಎಷ್ಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಇದನ್ನು ಇವರುಗಳು ಹಿಂದೆ ಪಡೆಯಬೇಡವೆ?! ಜೊತೆಗೆ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಂಗಲೆ ಕಾರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕಬೇಡವೇ? ಇವರು ತಾವು ಕಲಿಯಲು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ಹಣವನ್ನು ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಪಡೆಯಬೇಕಿದ್ದರೂ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೂವತ್ತು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಗಳಿಸಬೇಕು ಜೊತೆಗೆ ಆಡಂಬರದ ಬದುಕಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಇವರು ದುಡ್ಡು ಗಳಿಸುವ ದಾರಿಯತ್ತ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. 
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿದ್ದು ತಾಗಿಯೋ, ಶೀತ ನೆಗಡಿಯಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನೋ ಆಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ಹೋದರೆ ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಕ್ಸ್‌ರೇ,  ಸಿಟಿ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್, ಎಂಆರ್‌ಐ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಾವಿರ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಮಿಷನ್ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ. ಉನ್ನತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ  ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ  ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅದು ಮೆಡಿಕಲ್ ಓದುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅದರ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು. ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಸರ್ಕಾರವೇ ಎಲ್ಲ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಲೇಜ್‌ಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ವೈದ್ಯರು ಯಮರಾಜನ ಸಹೋದರರಾಗದೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇವರಾಗಬಹುದು.-  ಡಾ. ಲಕ್ಷ್ಮೀ .ಜಿ. ಪ್ರಸಾದ, ಉಪನ್ಯಾಸಕರುsamagramahithi@gmail.com
 20 comments +e mail ge banda ayda comments 
ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು 

1

Thanks for your article in kp

Inbox
x

Dr. B.T.Rudresh <drbtrudresh@gmail.com>

3 May


to me
Thanks again for your lovely article in k p today.medicine is no more in service sector.totally commercial and in the hands of multinationals. Colleges are producing substandard doctors.universities are abetting the rape.doctors should have conscious ness not to practice prostitution which is prevalent allover.who has to bell the cat.
With regards
Dr.b t rudresh.



  • Corporate exploitation..Hospitals owned by business houses do nothing but this as they have a huge investment , a fat salary packet 4 d personnel. What more can one expect?D very concept of family doctor is dead & burried long ago along with the generation of such physicians...a totally extinct breed they were :(

    Avatar



    ಸತ್ಯದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದಂತಹ ಪರಿಶುದ್ದ ಲೇಖನ. ಇದು ಇಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ರಾಜಾರೋಷದಿಂದ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನೈಜ ಸಂಗತಿ.
    ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಹೆಸರಾಂತ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಯೊಬ್ಬ ತಪಾಸಣೆಗಾಗಿ ಹೋದನೆಂದಾದರೆ ಆತನ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಬಸ್ಸಿನ ಟಿಕೆಟ್ ಗಾಗಿಯೂ ಕಾಸು ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ...
    ಅದಲ್ಲದೇ ಒಂದು ಖಾಹಿಲೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹೋದವನಿಗೆ ಕಡಿಮೆಯೆಂದರೂ ಹತ್ತು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಿಂದ ಚೀಟಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ...ನಮ್ಮ ಫಾರ್ಮಸಿಯಲ್ಲಿಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ ಎಂಬ ಉಚಿತ ಸಲಹೆ ಬೇರೆ! ಆ ಚೀಟಿ ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಆ ಫಾರ್ಮಸಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದರೆ ಈ ಔಷಧಿಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಉತ್ತರ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ... ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಡ ಅವರಿಂದ... ಹಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದವರು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಾಲಮಾಡಿಯಾದರೂ ಔಷಧಿ ಪಡೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ
    ಔಷಧಿ ತಿಂದು ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಬೇರೊಂದು ಕಾಹಿಲೆಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ. ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವೈಧ್ಯೋ ನಾರಾಯಣ ಹರಿ ಎಂಬ ಉಕ್ತಿ ಇಂದು ತದ್ವಿರುದ್ದವಾಗಿದೆ. ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿಯ ಲೇಖವನ್ನು ಓದುಗರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಲೇಖಕಿ ಡಾ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ್ ರವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.
    .



  • Avatar



    ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣ ಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲೇ ಬೇಕು ,ಈಗಾಗಲೇ ದುಡ್ಡು ಬಲದಿಂದ ಓದಿದ ಅನರ್ಹರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೀಸೆತಿರುವುತ್ತಿದ್ದಾರೆ .ಇದು ಇನ್ನು ಮುಂದುವರಿದರೆ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಮನ್ನಣೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ .ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಂತೂ ಪ್ರತಿಭೆ ಮಾತ್ರ ಮಾನದಂಡವಾಗ ಬೇಕು ಇಲ್ಲವಾದರೆ ರೋಗಿಗಳ ಕಥೆ ಎಂಥ ಆದೀತು ?!




    Public should fight against this , otherwise government will support corrupt people only
  • Avatar



    ಉತ್ತಮ ಲೇಖನ ,ಈಗ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರತಿಭೆ ಇದ್ದರೂ ವರಿಗೆ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿಗಲು ಅಸಾಧ್ಯ !ಕೋಟಿ ಗಟ್ಟಲೆ ಸುರಿದು ಸೀಟನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡವರು ಅದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪಡೆಯಲು ನೋಡುವರೇ ಹೊರತು ರೋಗಿಯ ಹಿತವನ್ನಲ್ಲ .ಬೇವನ್ನೇ ಬಿತ್ತಿ ಮಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ?ಮೊದಲಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಪರೀಕರಣವನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು ಕೇವಲ ಮೆಡಿಕಲ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಇತರ ಶಿಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಕುರುಡು ಕಾಂಚಾಣ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ,ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೆಯಿರಿ ಮೇಡ




  • I read the article now @ Marsielle, France and see main three issues here.
    1. Exploitation of patients by some hospitals/ doctors by wrong advise of investigations, procedures.
    2. Even after 66 years of Independence, government is unable to provide good health care system for all citizens of the country.
    3. Reforms required in higher education in medicine
    We have some World class medical facilities like Narayana Hrudayala, where treatment is available at affordable costs compared to international costs and some people from abroad also come here for treatment.
    Given the investment to set up such facilities, if we are still able to provide treatment at affordable costs and Government's Yashashwini health care program can help poor people take such treatment, there is need for looking at such model for other hospitals in the state as well. Use of technology like Telemedicine needs to be extensively encouraged.
    There can be complaints on the failures, inefficiency, politics and corruption at Government health care system, but the success stories like providing Emergency Ambulance services in the state should encourage looking at such innovative schemes for providing healthcare to even the remotest places of the state.
    Field of medicine is not just education and higher education. There are many good doctors in the government and private institutions and they need to be identified and encouraged. Research needs to be encouraged on larger scale. When medical service is expected on 24 hours basis, how safe are the doctors and medical staff at work? The mob attacks led by local politicians or relatives of patients are reported in media.
    Reforms in medical education are welcome. But government allowing universities and medical colleges to mushroom is not a viable solution. It is not quantity but quality of education that must be insisted on.
    see more



  • Avatar



    An eye opening article, every one must read







  • ನಾಚಿಕೆಯಾಗಬೇಕು ನಮ್ಮನ್ನಾಳುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ! ಇವರಿಗೆ ಒದ್ದು ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸದ ಹೊರತು ಇದು ಸರಿಯಾಗದು. ಶಿಕ್ಷಣರಂಗದ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣವೇ ಈ ಎಲ್ಲ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪಟ್ಟಭದ್ರರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ, ಪ್ರತಿಭೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು. ಹಾಗಾದಾಗ ಮಾತ್ರ "ವೈದ್ಯೋ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿಃ" ಅನ್ನುವುದು ಸತ್ಯವಾಗಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ "ವೈದ್ಯೋ ಯಮದೂತ ಹರಿಯೇ" ಅನ್ನಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ!!!!






  • ನಾನು ನಿಟ್ಟೆ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಯಾ k .s . ಮೆಡಿಕಲ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾದುಥಿದ್ಧೆ , ಅಲ್ಲಿ ನಡಿಯುತ್ತ ಇದ್ಧ ಅವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಕಾರಣ ನೀಡದೆ ವಜಾ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದುರವಸ್ಥೆ. ನಾನು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಅವ್ಯವಹಾರ ಬಗ್ಗೆ ಹೋರಾಡುತ ಇದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಇಂಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದರೆ ,ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯ . ಜನ ಆಂದೋಲನಧ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ . ಜನ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕೊಳ್ಳ ಬೇಕಾಗಿದೆ .


    Avatar



    ಓದಿದೆ. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ ಇಂತಹ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಒಡೆಯರು. ಇದೊಂದು ಮಾಫಿಯಾ! ಇನ್ನು ಇವರಿಂದ ಬದಲಾವಣೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾದೀತೇ? ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಬೇಕು.
  • Avatar



    ಕಣ್ತೆರೆಸುವ ಲೇಖನ ಎಲ್ಲರೂ ಓದಬೇಕಾದದ್ದು ಇದು ಕೇವಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿಡಬೇಕಾದ ಸಾಲು ಇಂಥ ಬರಹಗಳು ಸದಾ ಇರಲಿ


  • Avatar



    Felt very bad for this..! God has to give me some financial strength for me to start one hospital !






    • I feel, common people should join together and open public medical colleges , where everything should be transparent. I think this will be possible if everyone joins hand together.






      • Such a thing is called Government. But, now it is not maintained properly...







        • People should wake up and conduct huge protest against government , then only government will act !!



      • Avatar



        yes I agree with you



        22 savinaya kumar <savinayadynamic@yahoo.co.in>

        3 May


        to me
        Dear Laxmi G  Prasad 
                                         I read about your article regarding illegal practice in medical field , good one. You have explained it in a such a way that everyone can understand. keep it up. I am posting my press meet link here,I was terminated from job by Nitte University questioning their corrupt system. I have filed the writ petition against Nitte university, waiting for hearing . Your article inspired me a lot.

        Thanks and regards 
        Savinaya 

         

         

        about article published in kannadaprabha today

         

        23 Arun Kantanavar <arunkantanavar@gmail.com>

        3 May


        to me
        To
        Dr Laxmi G Prasad
        Respected madam, I have read your article of the present issue of medical sciences.. I have experienced each and every word of your article. Thankyou for writing such an article on the burning current affairs.
         My son kiran a kantanavar  is a doctor passed MBBS in aims bellur  two  years back. He could not get seat for PG during last year. He is struggling to get the same this year.( in OC i. e. unreserved quota)  and expecting a seat in para clinical subject. my self being a sub  post master could not afford for a payment seat.  any how MBBS deree itself is an acheivement. as i feel.
        I wish you and request you to write and enlight more and more on such issues.
        yours faithfully.
        arun v kantanavar 
        sub post master mukram gunj post office raichur 584102
        h no 7--5-165  jawahar  nagar raichur 584103


        24

        Duddugalisuvamaargadalli rogiyakaalajiyelli. Samvedane.

        Inbox
        x

        Venkata Giriappa <pavan199983@gmail.com>

        3 May


        to me
        Yes Madam the Truth is bitter for both the doctor and the patient. You given the travails of a doctor nicely. The drug part is still horrible and its side effects equally grave. Like england everything can be govt. But money is the criteria. Mps mlas spend huge money for the wasteful junkets but don't like to save it and use for colleges or hospitals. Dishonest rule results in such bloomers. Thanks.






        25 

        Santosh Bukkashetti <santoshb.sdm@gmail.com>

        3 May


        to me
          
        Translate message
        Turn off for: Kannada

        Hi Sir, 

        I read your below article in ಸಂವೇದನೆ column of Kannada Prabha,

        ದುಡ್ಡು ಗಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಯ ಕಾಳಜಿಯೆಲ್ಲಿ?


        Good article sir. Thanks for writing it. 


        --

        Regards,
        Santosh Bukkashetti 

        ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗು ಅಭಿನಂದನೆಗಳು

ದಡವರಿಯದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಕು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ-ಡಾ.ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ (ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ,22 ಏಪ್ರಿಲ್ 2014 ರಂದು ಪ್ರಕಟಿತ ಬರಹ )

                                 
 http://www.kannadaprabha.com/columns/%E0%B2%A6%E0%B2%A1%E0%B2%B5%E0%B2%B0%E0%B2%BF%E0%B2%AF%E0%B2%A6-%E0%B2%AE%E0%B2%95%E0%B3%8D%E0%B2%95%E0%B2%B3%E0%B2%BF%E0%B2%97%E0%B3%86-%E0%B2%AC%E0%B3%87%E0%B2%95%E0%B3%81-%E0%B2%AE%E0%B2%BE%E0%B2%B0%E0%B3%8D%E0%B2%97%E0%B2%A6%E0%B2%B0%E0%B3%8D%E0%B2%B6%E0%B2%A8/201889.html
ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಮೆಡಿಕಲ್ ಓದದಿದ್ದರೆ ಬದುಕೇ ಇಲ್ಲ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆದರೆ ಬದುಕಿ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಮೂಡಲು ಕಾರಣವೇನು? ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇಕೆ? ಇಂಥ ಮನೋಭಾವ ಮೂಡಲು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆತ್ತವರೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ."ಏಳು, ಎದ್ದೇಳು, ಜಾಗೃತನಾಗು" ಇದು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಯುವ ಜನತೆಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶ. ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಅವರಿನ್ನೂ ಎಳೆಯ ಯುವಕರಾಗಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಯುವ ಜನಾಂಗದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ? ಓದ್ಕೋ ಹೋಗು ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಬೈದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ,ಅಪ್ಪ ಬೈಕ್ ತೆಗೆಸಿಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿಲ್ಲ ಅಂತ ಸಾಯೋದು,ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆದರೆ ಅನ್ನುವ ಭಯದಿಂದ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಪ್ರೇಮ ಮುರಿದುಬಿತ್ತು ಅಂತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ... ಹೀಗೆ ಹನುಮಂತನ ಬಾಲದ ಹಾಗೆ ಈ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.ಇಂದಿನ ಯುವಕರ ಈ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವೇನು? ಇಂದಿನ ವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಕರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಆದರ, ಸಾಂತ್ವನ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಹೆತ್ತವರ ಅತಿಯಾದ ಮಹತ್ವಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಯುವಕರು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಮೆಡಿಕಲ್ ಓದದಿದ್ದರೆ ಬದುಕೇ ಇಲ್ಲ,  ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆದರೆ ಬದುಕಿ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಮೂಡಲು ಕಾರಣವೇನು?
 ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇಕೆ? ಇಂಥ ಮನೋಭಾವ ಮೂಡಲು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆತ್ತವರೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಎಂಥ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೂ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಇರುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸದಾ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನುಹೆತ್ತವರೇ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂಭಾಷಣೆ: 1
ತಾಯಿ: ಯಾಕೋ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಏನು ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿ?
 ಮಗ: ನಾಳೆ ರಿಸಲ್ಟ್ ಬರುತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೇ ಭಯ.
ತಾಯಿ: ಅದಕ್ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ? ಹೇಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ?
 ಮಗ: ಹೌದು ಆದರೂ ಒಳ್ಳೆ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬರದೇ ಇದ್ದರೆ, ಫೇಲ್ ಆದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡೋದು?
ತಾಯಿ: ಫೇಲ್ ಆದ್ರೆ ಏನಾಯಿತು? ಪುನಃ ಕಟ್ಟಿ ಪಾಸ್ ಮಾಡು.. ಯಾಕಷ್ಟು ಚಿಂತೆ ಮಾಡ್ತೀಯ? ಹಾಗೂ ಓದೋಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಿನಗ್ಯಾವ ಕೆಲಸ ಇಷ್ಟಾನೋ ಅದನ್ನ ಮಾಡು. ಈಗ್ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಾ...
ಸಂಭಾಷಣೆ: 2
ತಾಯಿ: ಊಟಕ್ಕೆ ಬಾರೋಮಗ: ಬೇಡಮ್ಮ ಹಸಿವಿಲ್ಲ
ತಾಯಿ: ನಿನಗೆ ಮೊದ್ಲಿಂದ್ಲೂ ಓದು ಓದು ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ. ಆಗ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿ ಈಗ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಿ ಊಟ ಬಿಟ್ರೆ ಏನ್ಬಂತು? 
ಮಗ: ಅದೇ ಚಿಂತೆ ಅಮ್ಮಾ.. ನಾಳೆ ಒಳ್ಳೆ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬರದಿದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಭಯ...
 ತಾಯಿ: ನನಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪನ ಕೈಯಿಂದ ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿಸ್ಕೋ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದು ಅಂತ ಫೀಸ್ ಜಾಸ್ತಿ ಆದ್ರೂನು ಒಳ್ಳೆ ಕಾಲೇಜ್‌ಗೆ ಹಾಕಿದ್ದೇವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕೋಚಿಂಗ್‌ಗೆ ಬೇರೇ ಹೋಗಿದ್ದಿ. ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯೋ ನನಗಂತೂ ಚಿಂತೆ ಆಗಿದೆ.  
 
ಮೇಲಿನ ಎರಡೂ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಯು ಓದುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗರು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಇಬ್ಬರ ರಿಸಲ್ಟ್ ಕೂಡಾ ಫೇಲ್ ಅಂತ ಬಂತು. ಮೊದಲನೆಯಾತ ಅತ್ತುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬರ್ತಾನೆ. ಮರು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಎರಡನೆಯ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ
.ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕು ಎನ್ನುವ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಮನೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಹೆತ್ತವರ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾತ್ರ ದೊಡ್ಡದು. ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಘನೆತೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಬೇಕು , ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಈಡೇರಿಕೆಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಓದಬೇಕು, ಅಂಕ ಗಳಿಸಬೇಕು... ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಡಿಸುವ ಹೆತ್ತವರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸಿಗಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ.
 ಆಗ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ್ದು ಕೊಡದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಬಯಸಿದ್ದು ಸಿಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತುಂಟಾಟಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಬರ ಹೇಳಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಕರೆದು ಒಳ್ಳೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳುವುದು, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷೆ (ಎರಡು ಪುಟ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬರೆಯಲು ಹೇಳುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುವ ಮಾದರಿಯ) ನೀಡಿ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಶಿಸ್ತಿನ ನೆಪದಿಂದ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿದರೆ, ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಬರ ಹೇಳಿ ಅವರಿಂದಲೂ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುಂದೆ ಇಂಥ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೆತ್ತವರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲೇ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ಹಾಗೂ ಸೇಡು ತೀರಿಸುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಬದುಕನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
 ಇಂಥ ಅನೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ.ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗೀಗ ತೀರ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆತಂಕದ ವಿಚಾರ. ಈಗ್ಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ, ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗ ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ತುಂಬಿ ತಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಗೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಸುರಿದುಕೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಓದಿದ್ದೇವೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ತಂದೆ ಚಿಕನ್ ಬಿರಿಯಾನಿ ಕೊಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. 
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ಹೋಲಿ ಆಟವಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಕರೆತನ್ನಿ ಎಂದಾಗ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗದೇ ಸಾವಿಗೆ ಶರಣಾದದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ವಿಚಾರ.ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅವಮಾನವನ್ನೂ, ಸೋಲನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲು ಇಂದು ಅಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯುವ ಜನತೆ. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ತುಂಬಾ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಬೈಗಳು, ಪೆಟ್ಟು ಎಲ್ಲವೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹೊಂದಿ ಕೊಂಡು ಬಾಳಲು, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಬೈಗಳನ್ನು ಅಪಮಾನವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಂತಾನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲ ತಮಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಒಂದೈದು ನಿಮಿಷ ಅತ್ತು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವೇ ಹೊರತು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
 ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಕ್ಷಣ ಕೊಡಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೆತ್ತವರು ಮೊದಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಾವು ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಡಾಕ್ಟರ್, ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಬದುಕಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪೋಷಕರು, ಬೈಕ್, ಕಾರು, ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳಷ್ಟೇ ಬದುಕಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾವ ಕ್ಷೆತ್ರವೇ ಇರಲಿ. ಪ್ರತಿಭೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಪರಿಶ್ರಮಗಳು ಇರುವ ಕಡೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪೋಷಕರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. 
ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆಯದೆ ಇರಬಹುದು. ಕೆಲಸ ಸಿಗದಿರಬಹುದು. ಎಣಿಸಿದ್ದು ಈಡೇರದೆ ಇರಬಹುದು. ಅವಮಾನ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ.ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಾನ್ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಎಂದೇ ಹೆತ್ತವರು ಸದಾ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸುವ, ಜೀವನ್ಮುಖಿ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಚಿಗುರಿಸುವ  ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಮೊದಲೇ ಎಸ್‌ಎಸ್‌ಎಲ್‌ಸಿ, ಪಿಯುಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹದಿಹರೆಯದವರು. ಕೋಪ ಅಸಹನೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ವಯಸ್ಸು. ಜೊತೆಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಒತ್ತಡ, ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸಿಗಬೇಕೆಂಬ ಕೆಚ್ಚು, ಈ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸೋಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಲಹೆ, ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಎಂಥ ಸಮಯ ಬಂದರೂ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಮೂಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ, ಯೋಗ ಧ್ಯಾನಗಳು ಸಹಕಾರಿ. ಜೊತೆಗೆ ನೈತಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೂಡ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯತೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನೋತ್ಸಾಹದ ಸೆಲೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ.ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಸ್‌ಎಸ್‌ಎಲ್‌ಸಿ, ಪಿಯುಸಿ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಬರಲಿವೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಫಲಿತಾಂಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆದವರು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅಂಕ ಗಳಿಸದೇ ಇದ್ದವರು ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಸಾವಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ. 

ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮೊದಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಮೊದಲೇ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೆತ್ತವರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಎಂಥ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೂ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದೇವೆ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿನ ಸೋಲು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವೇನಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ಗೆಲುವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದರೆ ಹತಾಶ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೀಪವನ್ನು ಆರಿ ಹೋಗದಂತೆ ಗಾಳಿಗೆ ಕೈ ಅಡ್ಡ ಹಿಡಿದು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಆ ದೀಪದಿಂದ ನೂರಾರು ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಬಹುದು ಅಲ್ಲವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದೇ ಎಚ್ಚತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣ. ದಡವರಿಯದ ಅಲೆಗಳಾಗಿರುವ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದಾರಿ ದೀಪವಾಗೋಣ.- ಡಾ .ಲಕ್ಷ್ಮೀ. ಜಿ. ಪ್ರಸಾದ  ಉಪನ್ಯಾಸಕರು
ಕಾಮೆಂಟ್ಸ್ 



Even I vouch the information shared by Dr.Lakshmi.G.Prasad.Present day education is such that all the educational institutions are focusing only on result,rank,prestige at the cost of students future.Apart from academic education,students must also be trained,taught in some other areas like personality development courses,how to face the life boldly,how to concentrate,meditations etc.Children are vulnerable.Correcting and showing them correct path is rest on the shoulders of teachers,parents.Periodic counselling to be arrnaged.Basically parents and teachers are held responsible in moulding the children's future.




very much useful information regarding youth ,we should give protection to them ,Thank you Madam Laxmi prasad for good article

Avatar



ತುಂಬಾ ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಇನ್ನು ಇಂಥಹ ಚಿಂತನೀಯ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿ




ಉತ್ತಮ ಲೇಖನ , ಪೋಷಕರು ತಪ್ಪದೆ ಓದ ಬೇಕಾದ ಲೇಖನ . ಧನ್ಯವಾದಗಳು




An eye opening article ,all parents and teacher should read and follow the guideline given by Dr Lakshmi g prasad





ಲೇಖನ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗ ದರ್ಶನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಬಹುಶ ಎಲ್ಲ ಶಿಕ್ಷಕರು /ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ದ.ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ ಮೇಡಂ ತರ ಚಿಂತಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಆತ್ಮ ಹತ್ಯೆಯತ್ತ ಮನಸು ಮಾಡಲಾರರು ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ಬರಹ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮಾಡಮ್ ಹಾಗು kannada ಪ್ರಭಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು





ಒಬ್ಬ ಡಾಕ್ಟರ / ಇಂಜಿನಿಯರ್ ನ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳ ಅವರಿಗೆ
ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರಿನ ಸರ್ವಿಸ್ ಕೊನೆಯ ಸಂಬಳ ದಷ್ಟಿರುತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳ ಪೋಷಕರು ನೀನು ಡಾಕ್ಟರ / ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಹಾಗು ಅಂತ ಒತ್ತಡ ಹಾಕುವುದು .
ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತಸ್ತು ನೋಡಿ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ಜನ ಇರುವ ವವರೆಗೂ ಮತ್ತು ದುಡಿಮ ಗೆ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಬೆಲೆ, ಅರ್ಥಿಕ ಸಮಾನತೆ ಸಿಗುವವರಿಗೂ ಮದ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಈ ತೊಳಲಾಟ ಇದ್ದೆ ಇರುತದೆ.





ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀರಾ ಡಾಕ್ಟರ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ಒಂದು ಭಾಗ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ IIT AIIMS ನಂಥ ಪ್ರತಿಸ್ಥಿಥ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಇಂಥ ಭಾಗ್ಯ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೊದಲ ಸಂಬಳವೇ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಗಳ ಸಂಬಳಕ್ಕಿಂತ ವಾಸಿಯೇನ್ನಬಹುದು.
ಅದು ಅಲ್ಲದೆ ಹಣ ನೋಡಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೇರಿದವರ ಅರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಮಟ್ಟ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ

Tuesday, 24 June 2014

ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಯುಜಿಸಿ ನಿಯಮ, ಇಲ್ಲೇಕಿಲ್ಲ ಕ್ರಮ? - ಡಾ.ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ

                        

ಪ್ರಕಟ:ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ,ಮಂಗಳವಾರ 24 ಜೂನ್ 2014

http://www.kannadaprabha.com/columns/ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲದ-ಯುಜಿಸಿ-ನಿಯಮ-ಇಲ್ಲೇಕಿಲ್ಲ-ಕ್ರಮ/223688.html
ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಅವ್ಯಹಾರದ ಅಕ್ರಮ ನೇಮಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೇಮಕಾತಿ ಪೂರ್ವ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗಿದ್ದು ನಾಮ್‌ಕೆವಾಸ್ಥೆ ಸಂದರ್ಶನ ನಾಟಕ ನಡೆಸಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಗು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಾ ಇದೆ.ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ, ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಅನುದಾನ ಆಯೋಗ (ಯುಜಿಸಿ) ಒಂದು ಮಾನದಂಡವನ್ನು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು 2010 ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ.
 
 ವಿಶ್ವ ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ತುಂಬುವಾಗ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಇದು ಮಾನದಂಡವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ನಿರ್ವಹಣಾ ಸೂಚ್ಯಂಕ (ಆ್ಛಛಜಜಟ್ಝ್ಛ ಠಜ್ಠಜ್ಟ್ಠಿಟಜಟ್ಛಿಜ ಐಟಿಜ್ಝ್ಛಛಡ್ಟ್ಠಿ) ಆಕಿಐ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ನಿರ್ವಹಣಾ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳ ಶೇ. 80 ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಶನದ ಶೇ. 20 ಅಂಕಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಹುದ್ದೆಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯುಜಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
 ಪ್ರಕಟಿತ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಶೋಧನಾ ಲೇಖನಗಳಿಗೆ, ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡನೆಗೆ, ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ಗಳಿಗೆ, ಸಂಶೋಧನಾ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳಿಗೆ, ಆಹ್ವಾನಿತ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ, ಪರೀಕ್ಷಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ, ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳು ಇವೆ. ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಅಂಕಗಳ ಮಿತಿ ಎಂದರೆ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕಗಳು ಇವೆ. ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಸಂಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡನೆಗಳು, ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ಮಿತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
 ಆದರೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಗಳಿಗೆ ಈ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ದಂಡ(ವ್ಯರ್ಥ) ಮಾಡುವ ಕಲೆ ಕರಗತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.ಯುಜಿಸಿಯ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸೂತ್ರಗಳಂತೆ ಮೂರು ಮುಖ್ಯವಾದ ವರ್ಗಗಳು ಇವೆ. ಇವುಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಯುಜಿಸಿಯು ಅಂಕಗಳನ್ನು ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದೆ. ಪಾಠ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಕ್ಷತೆ- ಈ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಗರಿಷ್ಟ ಅಂಕಮಿತಿ 125. 
 ಈ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು  ಉಪ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿದೆ. ಉಪನ್ಯಾಸ, ಪ್ರಯೋಗ, ಟುಟೋರಿಯಲ್, ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್‌ಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕಗಳು 50. ಯುಜಿಸಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಲಾಸ್‌ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗೆ 2 ಅಂಕಗಳಂತೆ ಗರಿಷ್ಠ 10 ಅಂಕಗಳು. ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಸಾರ/ ಹಂಚುವಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಗಳು (ಂಜಝ್ಟಿಜ್ಟಟ್ಟ್ಜಣ)ಗೆ ಗರಿಷ್ಟ ಅಂಕಗಳು 20. ಪಾಠ ಮಾಡುವ  ವಿಧಾನಗಳು, ಹೊಸ ಮಾದರಿಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬಳಕೆ, ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಕೋರ್ಸ್‌ಗೆ 5 ಅಂಕಗಳಂತೆ ಗರಿಷ್ಠ 20 ಅಂಕಗಳು.ಪರೀಕ್ಷಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ಸ್ಕ್ವಾಡ್, ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ 25 ಅಂಕಗಳು.ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸಹಪಠ್ಯ- ಪೂರಕ ಪಠ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಈ ಮೇಲಿನಂತೆಯೇ ಮೂರು ಉಪ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಕ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ಷೇತ್ರಕಾರ್ಯ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯ, ಕಾಲೇಜು ಪತ್ರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸಭೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ, ರೇಡಿಯೋ ಟಾಕ್‌ಗಳು ಹೀಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಉಪವಿಭಾಗವು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಈ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ 50 ಅಂಕಗಳ ಮಿತಿ ಇದೆ
 .ಈ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸರಕಾರೀ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಸೇರಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಭವ ಗಳಿಸಿದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರು. ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾದ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷಾ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಗಳು, ಸಹಪಠ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಃಖಖ ಹೀಗೆಲ್ಲ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಕೂಡಾ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಅಂಕಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ.ಮೂರನೆಯದಾಗಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಐದು ಉಪವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ ಇಲ್ಲಿನ ಅಂಕಗಳಿಗೆ ಮಿತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. 
ಈ ಮೂರನೇ ವರ್ಗದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಐದೂ ಉಪವಿಭಾಗಗಳ ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಗರಿಷ್ಠ ಮಿತಿಯನ್ನು ಯುಜಿಸಿ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಸಹಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಹುದ್ದೆಗಳ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಈ ಮೂರೂ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಅಂಕಗಳು ಇರಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಯುಜಿಸಿ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದೆ. ಮೊದಲ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕ 175.ಸಹಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಹುದ್ದೆಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಕನಿಷ್ಠ 400 ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ನಿರ್ವಹಣಾ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು 30 ಅಂಕಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅನಂತರದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರತಿ ಹದಿನೈದು ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಅಂಕದಂತೆ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂವತ್ತು ಅಂಕಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. 
ಈ ಅಂಕಗಳು ಅಲ್ಲದೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ಬೇರೆಯೇ ಅಂಕಗಳಿವೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದೇನು? 2010ಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ನೇಮಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯುಜಿಸಿಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ 2010ರ ನಂತರ ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ, ತುಮುಕೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ, ಗುಲ್ಬರ್ಗ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಹಾಗೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಯುಜಿಸಿ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಅಕ್ರಮ ನೇಮಕಾತಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
 
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮಂಗಳೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿನ ಕನ್ನಡ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಹುದ್ದೆಯ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ 20 ಅಂಕಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗೆ ಐದು ಅಂಕಗಳಂತೆ ಗರಿಷ್ಠ 20 ಅಂಕಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಕೃತಿ ಬರೆದವರೂ 20 ಅಂಕ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದವರಿಗೂ 20 ಅಂಕಗಳು. ಇದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಂಕಗಳು ಕೇವಲ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತವೆ. 
ಆದರೆ ಮಂಗಳೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಹುದ್ದೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಎರಡು ಸಂಶೋಧನಾ ಕೃತಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದು ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಪಿಎಚ್‌ಡಿ ಪ್ರಬಂಧವಾಗಿದೆ ಇದಕ್ಕೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿಎಚ್‌ಡಿಗೆ 10 ಅಂಕಗಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಕಗಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಯಮಾವಳಿ ಪ್ರಕಾರ ಆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿಭಾಗದ 20 ಅಂಕಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಅಂಕಗಳು ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗರಿಷ್ಠ 20 ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. 
ಇದೇ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ 1 ಸಿ ವರ್ಗದ ಮೀಸಲಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ ಆದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೃತಿ ಕೂಡಾ ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿಭಾಗದ 20 ಅಂಕಗಳಲ್ಲಿ ಸೊನ್ನೆ ಅಂಕ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕ ನೀಡಿದ್ದರೂ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸೊನ್ನೆ ಅಂಕ ಇರುವ ಕಾರಣ ಇವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಒಟ್ಟು ಅಂಕಗಳು ಬೇರೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೂ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅದೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಿದೆ. ಬೇರೆ ವಿಭಾಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡನೆ, ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. 
ಆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ ಕಮಿಟಿಯ ತೀರ್ಮಾನವೇ ಅಂತಿಮ ಎನ್ನುವ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆಯ್ಕೆ ಕಮಿಟಿಯ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಯುಜಿಸಿ ಮಾರ್ಗ ದರ್ಶಕ ಸೂತ್ರಗಳ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ? 
ಇದೀಗ 2006-07ರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ವಿವಿ ಮಾಡಿದ 135 ಬೋಧಕ ಹುದ್ದೆಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ರದ್ದು ಪಡಿಸಿದ ಆದೇಶ ನೀಡಿ  ತಡವಾಗಿಯಾದರೂ ಒಂದು ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದೆ. 
ಅದೇ ರೀತಿ ಮಂಗಳೂರು, ಬೆಳಗಾವಿ ಸೇರಿದಂತೆ 2010 ರಲ್ಲಿ ಯುಜಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ತಂದ ನಂತರವೂ ಆದ ಅಕ್ರಮ ನೇಮಕವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿಬೇಕಲ್ಲದೇ ಯುಜಿಸಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಅಕ್ರಮ ಎಸಗಿದ ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರು, ಉಪಕುಲಪತಿ ಹಾಗೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸೂಕ್ತವಾದ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮುಂದಿನ ನೇಮಕಗಳು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ. -ಡಾ.ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ

Friday, 13 June 2014

ಅಪರೂಪದ ಚಂದಕ್ಕು ನಲಿಕೆ-ಡಾ.ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಜಿ ಪ್ರಸಾದ


copy rights reserved
ದುಡಿ ಕುಣಿತಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕೂಡ ಒಂದು ,ಇಷ್ಟರ ತನಕ ಜನಪದ ಅಧ್ಯಯನಕಾರರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದೆ ಇರುವ ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ತುಳು ಜನ ಪದ ಕುಣಿತವಿದು.ಬಾಳಿಲ ಮಂಜುನಾಥ ಜನಪದ ಕಲಾ ಸಂಘದವರು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ ಚಂದಕ್ಕು ನಲಿಕೆ ,ಶ್ರೀ ಬಾಬು ಅಜಲರ ಹಾಡು ಮತ್ತು ಜನಪದ ಕಲಾ ಸಂಘದ ಮಹಿಳಾ ಸದಸ್ಯರ ಜನಪದ ನೃತ್ಯ ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ನೃತ್ಯದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಸು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಇದೆ. ಆದರೂ ಮೂಲದ ಕುಣಿತದ ಹೆಜ್ಜೆ ,ಸೊಗಸು ಕೂಡ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ

Vocarchanda baari raadhe gopala paddhana by Smt sharada g bangera ,maninalkur Vocaroo Voice Messageoo Voice Message

Vocaroo Voice Message  pls click here to listen paaddana



 ಚಂದ ಬಾರಿ ರಾಧೆ ಗೋಪಾಲ ಪಾಡ್ದನ -ಹಾಡಿದವರು ಶ್ರೀಮತಿ ಶಾರದ ಜಿ ಬಂಗೇರ ಮಣಿನಾಲ್ಕೂರು ,ಬಂಟ್ವಾಳ
copy rights reserved @Dr Laxmi G  Prasad




 ,,ದಾಸವರೇಣ್ಯರ ನಿಂದಾಸ್ತುತಿ ಗಳಂತೆ ಇದು ಕೂಡ ತುಳು ಜನಪದರ ನಿಂದಾ ಸ್ತುತಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಇರಬಹುದು .

ಮಣಿನಾಲ್ಕೂರು ಅಂಗನವಾಡಿಯ ಸಹಾಯಕರಾಗಿರುವ ಶಾರದಾ ಬಂಗೆರರಿಗೆ ಅನೇಕ ಪಾಡ್ದನಗಳು,
ತುಳು ಜನಪದ ಹಾಡುಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅವನ್ನು ಸುಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ